امروز ما با قایق مان آمده ایم خیابان دولت یک دوری بزنیم
به گزارش رصد کالا، باران برای تهران، بعد از ماه ها انتظار و در میانه پاییزی خشک، باید مهلتی برای نفس کشیدن شهر می بود؛ اما بارشهای ۱۵، ۱۶ و ۱۷ آبان، بار دیگر یکی از ضعف های قدیمی پایتخت را به نمایش گذاشت: آب گرفتگی معابر، دشواری عبور خودرو ها و نگرانی شهروندان از تبدیل بارش به سیلاب.
به گزارش رصد کالا به نقل از خبر آنلاین، این دفعه هم تصاویر و داستانهای پخش شده از خیابان های آب گرفته به ویژه در رسانه های اجتماعی، پرسش هایی جدی درباره ی آمادگی شهرداری تهران، وضعیت شبکه جمع آوری آب های سطحی و عملکرد مدیریت بحران شهری ایجاد کرد. در یکی از این ویدیوها سرنشین خودوریی در بین خیابانی که لوکیشنش کلاهدوز(خیابان دولت) مشخص شده، خطاب به مخاطبانش می گوید: «امروز ما با قایق مان آمده ایم خیابان دولت یک دوری بزنیم.»
این شهروند البته بیراه نگفته است، خودرواش در بین سیلاب و صحنه ای شبیه رودخانه درحال حرکت است.
پرسش اصلی اینست که شهری با این حجم از هزینه کرد در عرصه خدمات شهری و زیرساخت، چرا بازهم با بارش های شدید در بعضی معابر گرفتار مشکل می شود؟ آیا آن چه در ایام بارانی تهران اتفاق افتاد، فقط نتیجه بارندگی فراتر از ظرفیت شبکه بود یا باید آنرا نشانه ای از ضعف در پیشبینی، نگهداری و مدیریت روان آب ها دانست؟
هشدار قرمز هم آمد، اما آب گرفتگی ها تکرار شد ماجرا از جایی جدی تر می شود که بدانیم بارش های ۱۶ و ۱۷ آبان غافلگیرکننده نبود. هواشناسی استان تهران از پیش درباره ی تشدید فعالیت سامانه بارش هشدار قرمز صادر کرده بود. مناطق شمالی، بخصوص میگون، لواسان، امامزاده داوود، دربند، آبعلی، دماوند، پردیس و شمیرانات در معرض بارندگی شدید، رعدوبرق، جاری شدن روان آب و سیلاب قرار داشتند. حتی درباره ی بالا آمدن ناگهانی سطح رودخانه ها و آب گرفتگی معابر نیز هشدار داده شده بود.
با این وجود، انتشار تصاویر آب گرفتگی خیابان ها و بزرگراه ها و همین طور ویدئوهایی از وضعیت ایستگاه مترو شهرک قائم، بار دیگر این پرسش را بیان کرد که آیا تمهیدات شهرداری برای مواجهه با بارش متناسب با میزان خطر بوده است؟ وقتی امکان رخداد سیلاب از قبل اعلام شده، انتظار طبیعی شهروندان اینست که نقاط حادثه خیز قبل از رسیدن باران ایمن سازی شوند و مسیرهای انتقال آب ظرفیت عبور روان آب را داشته باشند.
از اطمینان شهرداری تا اعتراف به تکمیل ظرفیت کانال ها نکته قابل تأمل، تفاوت میان روایت اولیه شهرداری و توضیحاتی است که بعد از بارش ها عرضه شد. علیرضا جعفری، مدیرکل خدمات شهری شهرداری تهران، بامداد ۱۶ آبان اعلام نمود که آب گرفتگی منجربه انسداد معابر در پایتخت گزارش نشده و تنها در بخش سواره رو برخی خیابان های مرکزی، آب گرفتگی های جزئی بوجود آمده است. وی همینطور از لایروبی انهار روباز و روبسته و آماده باش نیروهای خدمات شهری آگاهی داد.
اما یکروز بعد، غلامرضا شنگی، معاون خدمات شهری شهرداری تهران، در جلسه شورای شهر توضیحات دیگری ارائه نمود. وی خاطرنشان کرد در برخی از انهار، ظرفیت انتقال آب تکمیل شده و روان آب در سطح معابر جریان پیدا کرده است. به قول شنگی، میزان بارش ثبت شده در شهرک قائم تا ساعت ۲۲ شب قبل به حدود ۷۹.۷ میلی متر رسیده بود؛ رقمی که به مراتب بیشتر از بارندگی ۵۵ میلی متری ثبت شده در ایستگاه مهرآباد در سیلاب های سالیان گذشته بود.
البته شدت بارش را نمی توان نادیده گرفت، اما این موضوع ضرورت آمادگی زیرساختی را بیشتر می کند. اگر ظرفیت کانال ها در تعدادی نقاط پاسخگوی حجم روان آب نیست، این مسئله باید قبل از وقوع بارش های شدید در برنامه های اصلاحی مدیریت شهری دیده شود.
۴۲ نقطه حادثه خیز؛ چرا مشکل بازهم باقی است؟ شاید مهم ترین بخش اظهارات معاون خدمات شهری، اعلام شناسایی ۴۲ نقطه گلوگاهی و مستعد آب گرفتگی قبل از بارش ها باشد. به قول او، شهرداری این نقاط را بر مبنای سوابق آب گرفتگی، پیام های ثبت شده در سیستم ۱۳۷ و تجربه سیلاب های سه دهه گذشته شناسایی کرده بود. همین طور ۲۰ دستگاه پمپ لجن کش فوق سنگین، ۶۵ هزار کیسه شن و نمک و تجهیزات دیگری برای مواجهه با شرایط اضطراری درنظر گرفته شده بود.
علیرغم این اقدامات، پرسش بازهم پابرجاست: اگر نقاط پرخطر از قبل شناسایی شده بودند، چرا در جریان بارش ها باز هم شاهد جاری شدن روان آب در تعدادی معابر بودیم؟ شنگی همین طور از وجود عقب ماندگی در راه اندازی کانال های زیرسطحی جمع آوری آب های سطحی در قسمتهایی از شهر خبر داد؛ موضوعی که مقرر است در اعتبارات و بودجه سال آینده مورد توجه قرار گیرد.
تهران بازهم با مسئله قدیمی آب های سطحی روبه روست معاون خدمات شهری شهرداری تهران در توضیح دیگری اعلام نمود شبکه اصلی جمع آوری آب های سطحی پایتخت حدود ۷۳۵ کیلومتر طول دارد که ۵۷۵ کیلومتر آن سرپوشیده و ۱۶۰ کیلومتر روباز است. وی همینطور از انجام عملیات لایروبی و پاک سازی حدود ۵۵۰ کیلومتر از تونل های جمع آوری آب های سطحی آگاهی داد.
این ارقام نشان داده است شهرداری اقداماتی برای مواجهه با آب گرفتگی انجام داده است، اما نتیجه بارش های اخیر نشان داد که صرف اعلام آماده باش، لایروبی و استقرار تجهیزات برای حل مسئله کافی نیست. تهران به شبکه ای نیاز دارد که نه فقط در وضعیت عادی، بلکه هنگام بارندگی های سنگین نیز بتواند روان آب ها را مدیریت کند.
بالاخره، مسئله اصلی عملکرد مدیریت شهری در ایام ۱۵ تا ۱۷ آبان، فقط وقوع آب گرفتگی نیست؛ بلکه فاصله میان آمادگی اعلام شده، ظرفیت واقعی زیرساخت ها و تجربه شهروندان از وضعیت معابر است. حالا انتظار می رود شهرداری تهران درباره ی نقاط صدمه پذیر، وضعیت ایستگاه مترو شهرک قائم و برنامه زمان بندی رفع گلوگاه های شبکه جمع آوری آب های سطحی توضیحی روشن ارائه نماید. باران پدیده ای فصلی است؛ اما تکرار مشکلات هنگام بارندگی، نمی تواند هر بار تنها با استناد بشدت بارندگی توجیه شود.
منبع: rasadkala.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب