هرینه اسباب کشی قیمتی که قرار می گذارید با پولی که می پردازید خیلی متفاوت است
رصد کالا: بررسی بازار اسباب کشی نشان میدهد قیمت اولیه، همیشه روایت کامل هزینه غائی نیست و یک قیمت شفاف به یکی از مهم ترین دغدغه های مشتریان تبدیل گشته است
به گزارش رصد کالا به نقل از خبر آنلاین روزنامه اطلاعات نوشت: قیمت را پیش از اسباب کشی می پرسی؛ ماشین می آید، کارگرها یخچال و مبل و تخت و کمد را پایین می آورند و چند ساعت بعد تقریباً تمام زندگی یک خانواده پشت خاور قرار گرفته است اما آیا عددی که در مقصد باید بعنوان دستمزد انتقال اثاث پرداخت کنی همان عددی است که قبل از بارگیری شنیده ای؟
همین پرسش، نقطه آغاز بررسی ما درباره ی بازار اسباب کشی بود؛ بازاری که تماس با شرکت های مختلف نشان داد مقایسه قیمت در آن به آسانی پرسیدن «یک خاور با چند کارگر چقدر می شود؟» نیست. تعداد طبقات، بود یا نبود آسانسور، فاصله خودرو تا ساختمان، تعداد کارگران، مدت زمان انجام کار و حمل وسایل سنگین می توانند مبلغ نهائی را تغییر دهند. این هزینه ها به خودی خود عجیب نیستند؛ مسأله از جایی شروع می شود که مشتری نمی داند کدام یک از آنها در قیمت اولیه لحاظ شده و کدام هزینه ممکنست بعدا به شکل حساب اضافه شود.
یک اسباب کشی، چند مدل قیمت
در تماس هایی که برای تهیه این گزارش با شرکت های مختلف انجام شد، شیوه مواجهه با مشتری یکسان نبود. برخی مجموعه ها جزئیات خدمات و نحوه محاسبه هزینه را دقیق توضیح دادند و حتی اطلاعات را به شکل فایل در پیام رسان ارسال کردند یا پیش فاکتور ارایه دادند؛ بدون آنکه برای ثبت درخواست، بیعانه بخواهند. در مقابل، مجموعه هایی هم بودند که توضیح دقیقی درباره ی جزئیات هزینه ارایه نمی کردند و خبری از پیش فاکتور نبود. حتی در یک مورد، یک شرکت وب سایتی با ظاهر حرفه ای و مشخصات و شماره تلفن شعب مختلف داشت، اما تماس با برخی شماره های درج شده به نتیجه نرسید.
در عین حال، میان شرکت هایی که جزئیات بیشتری ارایه می کردند یک الگوی نسبتا مشترک وجود داشت: اجرت کارگران برای طبقات و حمل برخی وسایل سنگین، جداگانه محاسبه می شد، اما مبالغ اعلام شده برای این خدمات یکسان نبود. در چنین شرایطی، مقایسه چند عدد اولیه الزاما مشخص نمی کند کدام شرکت در نهایت کار را برای مشتری ارزان تر تمام خواهدنمود.
مشتری باید یک پرسش دیگر هم بپرسد: این قیمت دقیقا شامل چه چیزهایی است؟
قیمت ۱۰ برابری
«حسین» جوانی است که بتازگی در تهران اثاث کشی کرده است. او بعد از چند بار تماس با شرکت های مختلف، در نهایت یکی از آنها را انتخاب می کند. کرایه حمل اثاثیه با ۳ کارگر پنج میلیون و ۶۰۰ هزار تومان به او اعلام می شود، اما پس از آن که بار به مقصد می رسد پیش از تخلیه بار مسئول کارگران تقاضای تسویه می کند و رقمی حدود ۶۰ میلیون تومان به او اعلام می کند. او می گوید: مبلغ اعلام شده فقط کرایه حمل بار بوده و هر کارگر برای هر ساعت بار یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان اجرت می خواهد و اگر بیشتر از ۳ ساعت تخلیه بار بطول بیانجامد، هزینه هر ساعت برای کارگر دو میلیون خواهد شد. راننده هم به علت این که بار را در داخل خودرو جابجا کرده، هزینه کارگر می گیرد. با این اوصاف، هزینه ۴ کارگر را برای ۳ ساعت ۱۸ میلیون تومان مطالبه کرده و علاوه بر آن، برای انتقال اثاثیه سنگین نظیر یخچال، کمد، ماشین لباسشویی و... نیز هرکدام دو میلیون و دویست هزار تومان برای پنج طبقه خواسته و در مجموع ۶۰ میلیون تومان طلب کرده است. اختلاف صاحب بار که مستأجر بوده با کارگران، کار را به شرکت حمل و نقل می رساند و آنها نیز جانب کارگران را می گیرند در حالیکه بخش عمده ای از بار نیز با آسانسور جابجا شده بود. بالاخره، «حسین» مجبور می شود بعد از جروبحث خیلی مبلغی حدود ۳۵ میلیون تومان پرداخت کند تا اثاثیه او را به منزل ببرند.
ترجیح دادم بیشتر پول بدهم
یکی دیگر از شهروندانی که اخیرا اسباب کشی کرده، قبل از انتخاب شرکت از دوستان و آشنایان پرس وجو کرده و سپس در اینترنت به دنبال باربری های مختلف رفته است. وی در جست وجوهایش با قیمت های خیلی متفاوتی مواجه شده؛ بعضی مجموعه ها حدود ۶ یا ۷ میلیون تومان پیشنهاد داده اند، در حالیکه شرکتی که در نهایت انتخاب نموده، رقمی حدود دو تا دوونیم برابر بعضی پیشنهادهای ارزان تر داشته است. او گزینه گران تر را انتخاب نموده، چون تجربه یکی از نزدیکانش در تصمیم او مؤثر بوده است. بگفته این شهروند، چند سال قبل یکی از نزدیکانش با یک گروه باربری روی مبلغی توافق کرده بود، اما هنگام تخلیه وسایل با استناد به مسافت، سنگینی و تعداد اثاث، مبلغ بالاتری مطالبه شد و اختلاف بر سر پول حتی تحویل وسایل را هم با مشکل مواجه کرد. برای همین این دفعه نمی خواست ریسک کند: «ترجیح دادم پنج یا ۱۰ میلیون تومان بیشتر بدهم اما خیالم راحت باشد که آخر کار با یک رقم غیرمنتظره مواجه نمی شوم.»
شرکتی که او انتخاب نمود، پیش از انجام کار درباره ی نوع وسایل، طبقات و شرایط حمل پرسش کرده و نحوه محاسبه هزینه ها را توضیح داده بود. در آخر نیز بگفته او، صورت حساب بر طبق همان مواردی تنظیم شد که از ابتدا درباره ی آنها صحبت شده بود.
وقتی اعتماد هم هزینه دارد
این تجربه فقط یک انتخاب شخصی نیست. منصور ملکی، کارشناس اقتصاد شهری، بخشی از اختلاف قیمت موجود در این بازار را ناشی از تفاوت میان ارایه دهندگان رسمی و شرکتی با ارایه دهندگان غیرشرکتی می داند. شرکت های رسمی هزینه هایی دارند که می تواند قیمت خدمات آنها را افزایش دهد.
اما مسأله مهم تر از دید ملکی، نبود اطلاعات متقارن و دشواری مقایسه خدمات است. وقتی ابعاد و استاندارد خدمت از ابتدا کاملا مشخص نباشد، مشتری اطلاعات کافی برای مقایسه گزینه ها ندارد و قدرت چانه زنی او کاسته می شود. در مقابل، هرچه اطلاعات درباره ی خاصیت ها و الزامات خدمت شفاف تر باشد، امکان مقایسه و قیمت گذاری، قابل فهم تر می شود. همین وضعیت توضیح می دهد چرا بعضی مشتریان حاضرند به شرکت شناخته شده تر مبلغ بالاتری بپردازند.
ملکی اعتقاد دارد بخشی از پول بیشتری که مشتری می پردازد، هزینه خود خدمت نیست؛ بلکه «هزینه اعتماد» است. مشتری با انتخاب شرکت شناخته شده تر تلاش می کند ریسک خودرا کاهش دهد؛ هرچند قیمت بالاتر نیز لزوما ضمانت نمی کند که کیفیت خدمت به همان نسبت بیشتر باشد.
بسته بندی؛ هزینه ای بزرگ تر از تصور
بسته بندی یکی دیگر از بخشهایی است که می تواند رقم اسباب کشی را بشکل قابل توجهی تغییر دهد. یکی از افرادی که تجربه اسباب کشی داشته، علاوه بر حمل اثاث، بسته بندی را نیز به شرکت سپرده بود. بگفته او، مبلغ نهائی خیلی بیشتر از چیزی شد که در ابتدا انتظار داشت و هزینه کل تقریباً پنج برابر برآورد اولیه درآمد؛ رقمی که به روایت این شهروند با توافق اولیه هم خوانی نداشت. استعلام ما از برخی شرکتها نیز نشان داد بسته بندی به تنهایی می تواند هزینه قابل توجهی داشته باشد و حتی در تعدادی شرایط از هزینه حمل بیشتر شود؛ ضمن اینکه بسته به شیوه ارایه خدمت، ممکنست کارتن و سلفون توسط خود مشتری تهیه و ایاب وذهاب کارگران نیز جداگانه محاسبه شود.
هزینه اضافه از کجا غیرقابل قبول می شود؟
مرز میان افزایش طبیعی هزینه و مطالبه مبلغی خارج از توافق کجاست؟ حقوقدانی که با او گفت و گو کردیم با اشاره به قانون نظام صنفی می گوید: دستمزد خدمت باید روشن و مکتوب اعلام گردد و در مقابل دریافت اجرت نیز صورت حساب ارایه شود. بگفته او، امروز اعلام مکتوب، محدود به کاغذ سربرگ دار نیست و پیام های ثبت شده در پیام رسان ها نیز می توانند در اثبات آن چه میان طرفین مطرح گردیده است، اهمیت داشته باشند.
البته اسباب کشی، متغیرهای زیادی دارد؛ ساعت کار، اضافه کاری، تعداد کارگران، طبقات و سنگینی وسایل می توانند مبلغ را تغییر دهند. اما بگفته این حقوقدان، شرکت باید نحوه محاسبه متغیرها را بشکلی روشن اعلام کند؛ بطورمثال مشتری بداند اضافه شدن طبقه، کارگر یا زمان چه تغییری در مبلغ بوجود می آورد. این همان تفاوتی است که در مطالعه میدانی هم دیده شد: بعضی شرکتها فقط «قیمت» نمی دادند، بلکه فرمول تغییر قیمت را نیز توضیح می دادند.
۲۰ میلیون چگونه ۲۵ میلیون می شود؟
این حقوقدان تاکید می کند: توافق اولیه اهمیت زیادی دارد. اگر مبلغ و نحوه محاسبه کرایه، طبقات، ساعت و تعداد کارگران مشخص شده باشد، اصل بر این است که شرکت نمی تواند یک طرفه مبلغ را تغییر دهد.
او مثال می زند: اگر شرکتی در پیام رسان ۲۰ میلیون تومان اعلام نموده باشد و بعد از بارگیری یا پایان کار، ۲۵ میلیون تومان مطالبه کند، باید توضیح دهد پنج میلیون تومان اضافه بر چه مبنایی بوجود آمده است و علت تغییر قیمت را اثبات کند. البته ممکنست هنگام انجام کار شرایطی آشکار شود که از قبل مشخص نبوده؛ بطورمثال وسیله ای سنگین تر از اطلاعات اعلام شده باشد یا کمدی از راه پله عبور نکند و نیاز به باز و بسته شدن داشته باشد.
چنین تغییراتی می تواند شرایط واقعی کار را با اطلاعات اولیه متفاوت کند. بدین سبب هر افزایش مبلغی الزاما تخلف نیست؛ مسأله این است که هزینه جدید مبنای مشخص داشته باشد و مشتری بداند بابت چه چیزی پول بیشتری می پردازد.
تمام زندگی پشت خاور
پیچیده ترین لحظه اختلاف اما زمانی است که اثاث بارگیری شده است. در این صورت، مشتری دیگر در موقعیتی نیست که به آسانی بگوید «نمی خواهم». یخچال، تلویزیون، تخت، لباس ها و بخش مهمی از دارایی خانواده داخل خودروست و معمولاً خانه قبلی هم باید همان روز تخلیه شود. حقوقدان سفارش می کند اگر در این مرحله اختلافی به وجود آمد، مشتری مدارک توافق اولیه و مبلغ مورداختلاف را حفظ کند؛ از پیام ها و نوشته ها تا مستنداتی که نشان دهد مبلغ اولیه چه بوده و بعدا چه مبلغی مطالبه شده است. این مدارک می توانند برای پیگیری صنفی و قانونی اهمیت داشته باشند.
مسئولان پاسخ ندادند
برای دریافت توضیح درباره ی شیوه تعیین نرخ، نظارت بر شرکت های حمل اثاث و رسیدگی به اختلافات احتمالی سعی کردیم با مسئولان صنفی و متولیان مرتبط گفت و گو نماییم، اما تا زمان تنظیم این گزارش پاسخی دریافت نشد. در نهایت آن چه در بررسی این بازار بیشتر از اختلاف چندین برابری جلب توجه می کند، تفاوت در میزان شفافیت است. در بازاری که هزینه طبقات، وسیله سنگین، زمان، تعداد کارگر و بسته بندی می تواند صورت حساب نهائی را تغییر دهد، پایین ترین قیمت تلفنی الزاما به معنای ارزان ترین اسباب کشی نیست.
بدین سبب شاید پرسش درست قبل از سپردن تمام اثاث زندگی به یک باربری فقط این نباشد که «اسباب کشی چقدر می شود؟» پرسش مهم تر این است: «این قیمت شامل چه چیزهایی است و چه چیزی می تواند تا پایان کار آنرا تغییر دهد؟» علاوه بر آن، باید با شرکت های باربری قرارداد رسمی داشت تا هنگام اختلاف بتوان به آن استناد کرد. اما سؤال مهم تر، در این آشفته بازار چه نهادی بر بازار اثاث کشی نظارت دارد؟ سؤالی که پاسخی روشن برای آن یافت نشد.
منبع: rasadkala.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب